Jednym z priorytetów pontyfikatu św. Jana Pawła II było ukazanie przykładów świętości, udokumentowanie heroiczności życia i wierności Chrystusowi tak wielu kobiet i mężczyzn żyjących w różnych epokach i sytuacjach życiowych. Niedawno przejrzałem siedem tomów „Soli ziemi i światłości świata” – wielkiego dzieła ks. Zygmunta Podlejskiego, które zawiera życiorysy osób kanonizowanych i beatyfikowanych przez Papieża z Polski. Imponuje liczba osób wyniesionych na ołtarze: 1343 błogosławionych i 482 świętych. Charakterystyczne, że w tej wielkiej grupie ludzi ukazanych jako oficjalne wzory do naśladowania zdecydowaną większość stanowią kapłani lub osoby konsekrowane, natomiast jest tam niewielu świeckich (ponad trzydzieści osób), wśród których jest m.in. kilkoro lekarzy i prawników, jeden cesarz i jedna królowa, a przedsiębiorców i menedżerów z prawdziwego zdarzenia tylko czterech.
Kto zatem został postawiony jako wzór świętości dla ludzi biznesu? Pierwszy w porządku chronologicznym to błogosławiony Edmund Ignacy Rice (1762–1844). Był Irlandczykiem, który odziedziczył przedsiębiorstwo handlowe wuja. Po kilku latach rozeznaje, że majątek ten powinien służyć biednej młodzieży. Sprzedaje więc firmę i zakłada bezpłatną szkołę dla chłopców. Dostrzegając olbrzymie potrzeby edukacyjne, w następnych latach wraz z kilkoma towarzyszami zakłada Zgromadzenie Braci Chrześcijańskich. Mając ducha przedsiębiorczości i zdolności organizacyjne, rozwija zgromadzenie i tworzy kolejne szkoły w Irlandii i wielu innych krajach (nawet w Australii). Drugi wzorzec to bł. Józef Antoni Tovini (1841–1897), mąż i ojciec dziesięciorga dzieci, prawnik, nauczyciel, burmistrz. Okazał się świetnym zarządcą likwidując zadłużenie rodzinnego miasteczka, rozpoczynając budowę linii kolejowej, zakładając banki i dziennik katolicki. To jego dziełem jest (obecnie źle kojarzony) Bank Ambrozjański w Mediolanie. Oprócz niego założył jeszcze Bank św. Pawła w Brescii, aby zapewnić niezależność finansową katolickich dzieł społecznych i edukacyjnych. Dawał osobisty przykład bardzo skromnego życia oddanego Bogu, rodzinie i potrzebującym. Pozostali dwaj przedsiębiorcy beatyfikowani przez Jana Pawła II to męczennicy za wiarę, ofiary hiszpańskich komunistów. Błogosławiony Zefiryn Giménez Malla (1861–1936) był Cyganem, który osiadł w Barbastro. Tam założył rodzinę i z powodzeniem zajmował się handlem końmi. Jako franciszkański tercjarz wspierał ubogich, a mimo to został zaliczony do „wrogów ludu” i zastrzelony. Podobny los spotkał bł. Wincentego Vilar Davida (1889–1937), inżyniera i właściciela fabryki wyrobów cukierniczych. W swojej firmie wprowadzał w życie zasady społecznej nauki Kościoła i bronił interesów robotników. Padł ofiarą egzekucji, osierocając żonę i dzieci.

Dehon 18

Wzorem człowieka, który z całą powagą potraktował działalność biznesową jako drogę do