Przedsiębiorca 2020. Zostać liderem, pozostać sługą

Sprawdź miasta i terminy

Program rozwoju

Spotkania czasowo zawieszone, zapraszamy na spotkania on-line.

Zapraszamy liderów biznesu na comiesięczne spotkania, by w duchu wiary kształtować w sobie postawę przywództwa służebnego. Inspiracją programu jest duchowość jezuicka, św. Ignacy Loyola oraz papież Franciszek.

Sprawdź miasta i terminy
Radio PROFETO on-line

Audycja w Radio PROFETO

2 kwietnia (wtorek), 16.00–17.00

Radio PROFETO on-line
Spotkanie on-line

Spotkanie on-line

6 kwietnia (poniedziałek), 19.00–20.00

Spotkanie on-line

Kwiecień: POKORA – cecha, która czyni różnicę

STRESZCZENIE tematu miesiąca:

Zdolność do pokory okazuje się tą cechą, która wyróżnia dojrzałych liderów. Zarówno pokora do uznania swoich słabości i błędów, jak i pokora względem Boga i Jego planów dla nas. Bycie pokornym to przeciwieństwo postawy pełnej pychy, a nie słabość i podporządkowywanie się innym.

GŁÓWNE wątki:

  • Ego i myślenie w kategoriach własnych korzyści jest znaczącą przeszkodą w stawaniu się dobrym liderem. Dbaj o to, by Twój sukces nie oddalił Cię od Boga.
  • Pokorę rozwijamy w sobie w czasie trudności i posuchy. W trudnym czasie zaufaj Panu.
  • Prawdziwy lider brudzi sobie ręce, nie bojąc się podjąć najgorszego zadania.

Materiały PDF do pobrania

Komentarz wideo

ks. dr Rafał Ostrowski

Jest duszpasterzem przedsiębiorców w Archidiecezji Poznańskiej. Pomysłodawca i współorganizator Konferencji Przedsiębiorców Katolickich „Bóg, Rodzina, Firma, Hojność”.
Owocem jego zainteresowań rozwojem osobistym i przedsiębiorczością są nowoczesne aktywne rekolekcje skierowane do ludzi przedsiębiorczych. Pokazuje, że najgłębszym uzasadnieniem rozwoju osobistego jest sam Bóg i wierzy, że wspiera On każdego w pełnej realizacji jego potencjału.

Komentarz audio

Dagmara Konarska

Streszczenie tematu miesiąca. Dagmara Konarska jest trenerką biznesu, przedsiębiorcą współprowadzącą firmę doradczą.

Audycja w Radio Profeto

Gościem spotkania był Jacek Krajewski.
Radio Profeto

I. Omówienie tematu miesiąca

Pokora nie jest dziś specjalnie modnym słowem. Prędzej kojarzy się z czymś, co jest wyrazem słabości, braku siły, powodem zawstydzenia. Ludzie biznesu oczekują i pragną siły, kontroli, władzy. Ostatnią rzeczą, jaka pasuje do tego kontekstu, wydaje się być pokora.

Tymczasem ludzie prawdziwie wielcy są jednocześnie pokorni i to ich wyróżnia od ludzi wielkich w swoim mniemaniu. Pycha i arogancja, nieumiejętność słuchania działa na innych odpychająco i nie zachęca do współpracy.

Człowiek pokorny wie, że nie wszystko od niego zależy, potrafi przyjąć tę prawdę. Wie też, że może się mylić i że sukces zależy od pracy wielu.

Trzeba mieć pokorę, by dojrzeć i uznać swoje słabości.

Papież Franciszek jako wierny syn świętego Ignacego rozumie, że każdy człowiek wystawiony jest na pokusę wybujałego egoizmu. (…) Od podobnych pokus nie jest wolny nawet sam papież.

Nie ma tygodnia, w którym papież Franciszek nie wspomniałby o walce o pokorę, nawiązując przy tym niekiedy do nauk swojego duchowego ojca, św. Ignacego, i do jego wyrazistych obrazów duchowego pola bitwy. Papież widzi, iż bitwa o kontrolę nad ego stała się dziś szczególnie zacięta.

Wokół nas pełno jest podniet zachęcających do odniesienia sukcesu, który skupia naszą uwagę wyłącznie na nas samych; brakuje natomiast zachęty do służby innym. Często ogranicza się ona do osobistych przekonań i postaw liderów.

Fragment książki: Lider Papież Franciszek, Chris Lowney

Pełne pokory podejście w duchu ignacjańskim uznaje, że przywódcy ostatecznie nie mają wpływu na rezultaty, a jedynie na swoje działania. Innymi słowy: mają wpływ jedynie na własny wkład. Z drugiej strony jest to podejście pełne optymizmu, ponieważ uznaje, że osobiste działania mogą mieć przemożny wpływ nie tylko w chwili obecnej, lecz także w przyszłości.
Być pokornym to naśladować Chrystusa, nie szukać własnej chwały, nie schlebiać własnemu ego. W życiu zawodowym możemy wyrażać pełne pokory podejście w docenianiu wysiłku innych, w mówieniu „my” zamiast „ja”, w gotowości do uznania czyjegoś pomysłu za lepszy niż mój.

Postawa pokory przejawia się w uznaniu Boga za swego Pana, za dawcę wszystkich zasobów, talentów i aktywów, a w konsekwencji uznaniu siebie jako zarządcy udzielonych łask i dóbr, a nie ich właściciela.

NARZĘDZIA:

Jak pracować nad wykształceniem w sobie postawy pełnej pokory?

  • Doceniaj wkład innych osób, wyróżniaj tych, którzy podejmują wysiłki.
  • Nie bój się przyznawać do błędów, tworzysz w ten sposób kulturę otwartości i zachęcasz do innowacyjności – nie popełnia błędów ten, który nic nie robi.
  • Świadomie systematycznie ćwicz swoją pokorę poprzez ustępowanie pola (np ustąpienie miejsca w kolejce, przepuszczenie innego kierowcy etc.) oraz podejmowanie mało atrakcyjnych zadań, żeby zrównoważyć swoje „punkty siedzenia” (wolontariat, posługa „przy zmywaku” etc).
    Nic tak dobrze nie robi naszemu ego jak „zimny prysznic”!

Pokora niezwykle nam się przydaje w czasach kryzysu. Czy umiemy zaakceptować czas próby? W tym przypadku po raz kolejny możemy uczyć się od Jezuitów. Skutkiem ubocznym ich bezprecedensowego sukcesu była długa lista przeciwników Towarzystwa i chęć jego unicestwienia. Połączone siły wrogów doprowadziły ostatecznie do rozwiązania Towarzystwa Jezusowego. Fenomen tej organizacji polega na tym, iż czterdzieści lat później zakon się odrodził i z czasem osiągnął rozmiary przekraczające te sprzed rozwiązania.

I znów nasuwa się pytanie – jaka jest recepta na sukces?

Wytrwałość jest kluczowym elementem przywództwa jezuickiego. Chodzi o wierność przyjętym zasadom i wartościom.

Porażki są nieodłączną częścią biznesowego życia każdego przedsiębiorcy. Chodzi o to, by wyciągać z nich wnioski, uczyć się na błędach, powstawać i iść dalej, będąc mądrzejszym i lepszym liderem.

Jak postrzegamy czas próby, który pojawi się prędzej czy później? Czy stajemy w ufności przed Bogiem i staramy się ten czas dobrze wykorzystać, czy może buntujemy się, nie akceptujemy tej sytuacji, obrażamy się na Pana Boga?

Czy jesteśmy gotowi być z Nim na dobre i na złe?

NARZĘDZIA:

Jak trwać w wierze i w Bogu w momencie próby?

  • Módl się jeszcze intensywniej. Przekierowywuj swoją myśl z problemów własnych na Bożą wielkość i moc.
  • Czytaj Pismo Święte, w szczególności historie biblijnych postaci, które mogą nas inspirować do wierności Bogu (Abraham, Hiob, Mojżesz).
  • Podejmuj działania wbrew okolicznościom – wydawać się to może absurdalne, ale w czasie posuchy dziękuj; w czasie suszy siej; dawaj, mimo że nie masz. Okazuj w ten sposób Bogu dowody swojej wiary i napełniaj się pokojem.
  • Zrób coś dobrego dla innych – skupiaj się na innych ludziach, a nie na swoich problemach. Napełnisz się dobrą energią, która będzie Cię wzmacniała.
  • Otaczaj się ludźmi mocnymi w wierze.

Człowiek, który jest teraz papieżem, był tak pokorny, że karmił świnie i prał ubrania alumnom, gdy był rektorem seminarium. I co z tego?

Ktoś inny powie: Gdybym powierzył mu pieczę nad seminarzystami, wolałbym, by fachowo i kompetentnie formował przyszłych liderów i księży, nie tracąc czasu na pranie. Tymczasem on właśnie formował liderów i księży. Seminarzyści musieli widywać ojca Bergoglia przy wykonywaniu tysiąca innych czynności – dlaczego więc w pamięci utrwaliło