Artykuł pochodzi z Czasu Serca nr 2/2014.


lectio-divina„(…) przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. (…) Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: «Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem». Rzekł mu pan: «Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!». Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: «Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem». (…) Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: «Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!». Odrzekł mu pan jego: «Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma»”.
Mt 25,14–29

lectio
Jezus rozpoczyna przypowieść o talentach od słów: „Podobnie też [jest z królestwem niebieskim] jak z pewnym człowiekiem…” (Mt 25,14). Greckie wyrażenie ὥσπεργὰρ wskazuje na porównanie lub służy jako element łączący z tym, co zostało powiedziane wcześniej. Rzeczywiście przypowieść ta opowiedziana została w kontekście pytania o nadejście królestwa i powtórne przyjście Syna Człowieczego. Opowieść o ludziach obdarzonych talentami stanowi trzecie z opowiadań mających przekonać słuchaczy/czytelników o konieczności oczekiwania na przyjście Pana. Obok obrazu sługi czekającego na powrót swego pana oraz historii panien, które z lampami wyczekiwały na Oblubieńca, również ta przypowieść kładzie nacisk na konieczność czuwania, to znaczy oczekiwania w postawie gotowości.
czas-serca-okladkameditatio
Warto zwrócić uwagę na podobne opowiadanie, które pojawia się w Ewangelii św. Łukasza: „Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić” (19,12). Również i ten człowiek pozostawia swój majątek pod opieką sług. Przypowieści te mają wiele punktów wspólnych: w obydwu dodatkowe środki zostają przydzielone tym, którzy mają najwięcej, bo „kto ma, temu będzie dodane” (por. Mt 25,29), podobny los spotyka także tych, którzy nie zrobili dobrego użytku z pieniędzy zostawionych pod ich opieką. Tym bardziej w