Dnia 5 czerwca, dobry Bóg wczesnym rankiem powołał do wieczności ks. kard. Stanisława Nagiego, sercanina. Co roku towarzyszył nam w naszym pielgrzymowaniu do Krakowa Łagiewnik, wielokrotnie i na różne sposoby wspierał nasze duszpasterstwo.

W tym roku minęłoby 10 lat od nadania mu godności kardynalskiej przez jego przyjaciela – bł. Jana Pawła II. Droga po kardynalski biret wiedzie przez wawelskie wzgórze, gdzie 13 października 2003 roku przyjmuje on święcenia biskupie z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Tydzień później w Rzymie uczestniczy w konsystorzu, w czasie którego otrzymuje biret i pierścień kardynalski z rąk Jana Pawła II. Za swoją kardynalską dewizę przyjmuje słowa: In Te Cor Jesu speravi – „W Tobie, o Serce Jezusa, mą ufność złożyłem”.

 

Bez wątpienia uważany jest za jednego z najlepszych znawców nauczania papieskiego. Poznaje bowiem Karola Wojtyłę już w pierwszych latach jego kapłaństwa, a potem współpracuje z nim jako biskupem, kardynałem, a wreszcie papieżem. Dojeżdżają razem pociągiem z wykładami z Krakowa na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wspólnie wyjeżdżają na narty i górskie wędrówki.

Z okazji 80. rocznicy urodzin Jan Paweł II w specjalnym liście pisze: „Twoja życzliwość, mądre słowo zdradzające nie tylko naukową kompetencję, ale również wielką życiową mądrość, jak też przykład kapłańskiego zaangażowania w życie Kościoła i troski o duchowe dobro każdego człowieka, a zwłaszcza Twoja modlitwa zawsze były dla mnie oparciem i umocnieniem. Bogu dziękuję za dar Twojej obecności i towarzyszenia na drodze mojej kapłańskiej, biskupiej i papieskiej posługi”.

Bóg pozwala mu się urodzić 30 września 1921 roku w Bieruniu Starym. Mając 16 lat, wstępuje (w 1937 roku) do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, w którym pozostanie do śmierci. W 1945 roku przyjmuje święcenia kapłańskie.

Studiuje na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie przechodzi stopnie kariery akademickiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim: 1952 roku – doktorat, 1968 roku – habilitacja, 1979 roku – profesor nadzwyczajny, 1985 roku – profesor zwyczajny.